yalnız kalabilen insanlara hayranım. ben son bir kaç aydır yalnız kalamadığımı, ve yalnız kalmanın beni ne kadar bunalttığını anladım. bi işle uğraşmadığım ya da etrafımda birilerinin olmadığı zamanlarda, kendi kendime kaldığımda yaşadığım her şeyi, karşılaştığım sıkıntıları düşünmeye başlıyorum. ve tabi bu benim gibi anormal bir psikolojiye sahip bir insan için biraz yorucu oluyor.
kaçmak çözüm mü? değil belki de ama baya uzun süre idare edilebiliyor. bazı sıkıntılar kendiliğinden geçip gitmiş, unutulmuş bile oluyor.
